upomnienie

upomnienie
upomnienie I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, blm, {{/stl_8}}{{stl_7}}od cz. upomnieć. {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}upomnienie II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, lm D. upomnienieeń {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'nagana, przestroga, napomnienie, ostrzeżenie, wymówka': {{/stl_7}}{{stl_10}}Udzieliła mu upomnienia wobec całej klasy. Upomnienie z wpisaniem do akt. Surowe, łagodne upomnienie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pismo, zwykle urzędowe, oficjalne, zawierające naganę, ostrzeżenie lub przypominające o czymś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Otrzymał oficjalne upomnienie za niewywiązywanie się ze swych obowiązków. Doręczono mu upomnienie w sprawie spłaty kredytu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • upomnienie — n I 1. rzecz. od upomnieć. 2. lm D. upomnienieeń «karcąca uwaga, ostrzeżenie, napomnienie (także na piśmie)» Udzielać komuś upomnień. 3. lm D. upomnienieeń «pismo przypominające o czymś lub zawierające naganę» Otrzymać upomnienie z powodu… …   Słownik języka polskiego

  • Бембус — Матвей польский писатель конца XVI и начала XVII в., монах ордена иезуитов, а после смерти Скарги придворный проповедник короля Сигизмунда III, родился 1567 г. в Познани, умер 1645 г. Написал значительное количество сочинений на польском и… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • awizacja — ż I, DCMs. awizacjacji; lm D. awizacjacji (awizacjacyj) «zawiadomienie o przesyłce; wezwanie urzędowe, upomnienie, monit» Awizacja pocztowa. Doręczyć, otrzymać, wręczyć awizację …   Słownik języka polskiego

  • nagana — I ż IV, CMs. nagananie; lm D. naganaan «upomnienie za niewłaściwe zachowanie; kara o charakterze wychowawczym, orzekana w postępowaniu służbowym, dyscyplinarnym oraz w sprawach o wykroczenia» Ostra, publiczna, służbowa, surowa nagana. Dostać,… …   Słownik języka polskiego

  • nienależny — książk. «nie należący się komuś» Nienależne świadczenie. Nienależne upomnienie …   Słownik języka polskiego

  • połajać — dk IX, połajaćję, połajaćjesz, połajaćłaj, połajaćał, połajaćany «dać komuś naganę, upomnienie; nieco wyłajać, zwymyślać» Połajać dzieci …   Słownik języka polskiego

  • poskutkować — dk IV, poskutkowaćkuje, poskutkowaćował «oddziałać skutecznie, osiągnąć rezultat, wynik» Kuracja poskutkowała. Upomnienie poskutkowało, uczeń się poprawił …   Słownik języka polskiego

  • powtórny — «po raz drugi wykonany; powtórzony, ponowiony, wznowiony; ponowny» Powtórne upomnienie, wezwanie. Szczepienia powtórne …   Słownik języka polskiego

  • przygana — ż IV, CMs. przygananie; lm D. przyganagan przestarz. «upomnienie, nagana» …   Słownik języka polskiego

  • przymówka — ż III, CMs. przymówkawce; lm D. przymówkawek 1. «uszczypliwe, złośliwe słowa skierowane pod czyimś adresem» Przymówki do czyjegoś wzrostu, wyglądu. Robić komuś przymówki. 2. «upomnienie się o coś w formie aluzji; zręczne napomknięcie zastępujące… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”